از علاقه های خودرو روی گردانم                             می خواهم علاقه را در دل بکارم

از حوادث دوری میکنم                                            می خواهم خود یک حادثه باشم

نگاه مادر به فرزند  ذاتی ست                                   ولی دو نگاه غریب چطور؟

تنفر دو نگاه غریب عشق است                                  علاقه ذاتی ،عادت

دوست ندارم جهان را ببینم                                       دوست دارم جهان مرا ببیند

دوست ندارم در یک حادثه باشم                                 دوست دارم حوادث در درون من باشد

دوست دارم ولی نمی خواهم                                      چون من خود یک حادثه بودم، حادثه ای شیرین

ولی اکنون..........

 

زلال باشيد ..........



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ٢٦ خرداد ۱۳۸٥ | ۱:۳٠ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی میرزایی تشنیزی | نظرات ()