آن روز که از عالم گشتم حیران                        دنبال تو گشتم درمیان مردمان

تا دیدم آن نگاه و صفا و وفای تو                       گشتم مست این جمال و خصای تو

گفتم سلام ، شنیدم سلام تو                              شادان از این سلام و خندان از این جواب تو

سلام ای دوست که نثارت جان باد                     که کنم نثار در راه تو جان، آسان باد

در تاریکی چراغ راهم گشتی                          در غم شادی دلم گشتی

کجا روم که دنبال تو نباشم                             چه کنم که محتاج وجودت مباشم



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ٤ تیر ۱۳۸٥ | ٢:٤۱ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی میرزایی تشنیزی | نظرات ()