بزرگداشت بزرگ مرد ...

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز ....

 

ابومحمد مُصلِح‌الدین بن عَبدُالله نامور به سعدی شیرازی و مشرف الدین (۵۸۵ یا ۶۰۶ – ۶۹۱ هجری قمری، برابر با: ۵۶۸ یا ۵۸۸ - ۶۷۱ هجری شمسی) شاعر و نویسندهٔ پارسی‌گوی ایرانی است. آوازهٔ او بیشتر به خاطر نظم و نثر آهنگین، گیرا و قوی اوست. جایگاهش نزد اهل ادب تا بدان‌جاست که به وی لقب استاد سخن و شیخ اجل داده‌اند.

 

روز بزرگداشت بزرگ مرد شعر و اخلاق و حکمت شیخ اجل ، سعدی شیرازی بر دوستداران شعر و  عرفان مبارک .

 

همین برای اهل معرفت کافیه که شعرش رو جهان سر لوحه قرار میده :

بنی آدم اعضای یک پیکرند   که در آفرینش ز یک گوهرند چو عضوی بدرد آورد روزگار   دگر عضوها را نماند قرار

 

مشت نمونه خروار است ...

تن آدمی شریف است به جان آدمیت   نه همین لباس زیباست نشان آدمیت اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی   چه میان نقش دیوار و میان آدمیت خور و خواب و خشم و شهوت شَغَب ست و جهل و ظلمت   حیَوان خبر ندارد ز جهان آدمیت به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد   که همین سخن بگوید به زبان آدمیت مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی   که فرشته ره ندارد به مقام آدمیت

 

 

پ ن : :)

/ 0 نظر / 15 بازدید